Misafir Kalemler/ Murat İlkter Yazdı: Devlet Daha Ne Yapacak?

DEVLET DAHA NE YAPACAK?

Bursa’da tekstil bitti propagandası aldı yürüdü. Herkes çözümü devletten bekliyor.

Karlıdağ ve Vişne Caddesi diye bir bölge var, bütün fabrika ve al satçıların yoğunlaştığı bir bölge…
Diğer illerden misal Maraş’taki, İstanbul’daki bazı kumaş fabrikalarının, firmaların bile kendine yer aradığı bir bölge…

Bursa, özellikle Bebe(k) giyimi konusunda adeta dünyanın başkenti haline gelmişti.

Örtü fular, perde, döşemelik kumaş, nitelikli iş elbisesi giyimi, çorap, mont, hatta ayakkabı sanayisinin “show room”larının sergilendiği ve satışlarının yapıldığı bir bölge…

İki, üç sene öncesine kadar 2 mt² depo bulamaz, sokaklarında çekik gözlülerin ve zencilerin cirit attığı.. Her dükkanda iki üç Rusça İngilizce, Arapça bilen elemanın çalıştığı belki üç beş bin iş yeri..

Bunların %90’ı fason mal üretir. Adam gibi üretim ve pazarlama yapan %10’u geçmez. Yapanlar da zaten hâlâ ayakta..

Bu bölgede aynı zamanda Suriyeli çok eleman çalışırdı. Suriye’den sermayesini kaçırmış tekstilciler de üretim ve pazarlama işine girince göze batmaya başladılar, tabi şimdi bir tanesi yok.

Bazı büyük firmalar işlerini işçilik daha ucuz, vergiler çok az diye Mısır ve Suriye’ye taşıdılar.

Şimdi duyuyoruz, orada da işçi maliyetleri uçmuş, kara kara “ne yapacağız?” diye düşünüyorlar imiş..

Korona zamanı Çin’e navlun fiyatları uçunca hazırlıksız yakalanmalarına rağmen sipariş yetiştiremez oldular. Hep öyle gidecek sandılar.
İş varken tabi işçi maliyetleri uçtu, bir de üstüne enerji ve iplik maliyetleri yüklenip…

Sürüm kesilince mallar ellerinde patladı. Dükkanlar tek tek kapanmaya başladı.

Ana caddede 150-200 bine kiraya verdikleri dükkanlara bugün 50 bine bakan yok.

Kimse, “lan biz istikbali kurtarmak için ne yaptık?” diye düşünmedi. Elini çenesine koyup “Kaliteli mal üretirsek ancak sürdürülebilir oluruz” demedi. Tasarım ve Arge yerlerde süründü. Bir de işin içine sahtekar buyer’ler(yerli ve yabancı pazarlamacılar) girip müşteriye fahiş fiyattan kalitesiz defolu malları kakalayınca itibarlarını da kaybettiler.

Talep varken istedikleri fiyatı okudular. Ona rağmen deli gibi mal sattılar.

E ne oldu? Korona bitti. Çin piyasaya bir girdi, bütün pazar Çin’e kaydı.

Gün gün müşteri azaldı. Kimse yapılan fuarlara gelmedi.

Hasılı, deniz bitti.

“Yapan kendine yapar” derler ya, tekstil piyasası İstanbul Laleli piyasasını nasıl kaybetti ise Bursa’yı da kaybetti.

Şimdi boyahaneler sipariş için malları sıraya koyup, biriktiriyor. Daha önce tonlarca kilo kumaş boyayan fabrikalar haftada bir ancak elemanlarını işe çağırıyor.

Aklımızı başımıza almaz, günü kurtarma kurnazlığından vazgeçmez isek, tekstildeki sıkıntı kurumsal firmaları da vurabilir.
Murat İlkter

*** *** *** ****** *** ******

Kıssadan hisse: bizim milletten tüccar olmaz. Sabırlı, planlamacı, disiplinli değiliz çünkü. Bu sebeple nesiller boyu yaşatılan firmalarımız da yok gibidir.

Günü kurtardı isek kârlıyız anlayışı bizi er geç batırır. Basit kurnazlık, kısa vade hırsı markalaşmamızı da engeller.
Sonuç ☝️ ☝️ 🤭
Tevfik Yaşar Tekeli

admin
Sosyal Medya

admin

1953 yılında Edirne'de doğdu. İstanbul Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi mezunu. 11 yılı lise müdürlüğü olmak üzere 25 yıl öğretmenlik yaptı ve 2001 yılında Milli Eğitim Bakanlığı'ndan emekli oldu. Üniversite yıllarından beri hobi olarak çeşitli yerel ve ulusal basında köşe yazarlığı yaptı. İlk kitabı olan 'BAŞARI HİKAYELERİ' 14 Haziran 2018'de yayımlandı.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Gönder
Haber İhbar Hattı
Haber İhbar Hattı..
Lütfen Sağ Alttaki Gönder Butonunu Tıklayınız.