Dr. Aydemir Ay Yazdı: İnsan doğası, başkasının başarısını içselleştirmeyi genellikle zorlaştırır. Sevinmek, paylaşmak, gurur duymak…

İnsan doğası, başkasının başarısını içselleştirmeyi genellikle zorlaştırır. Sevinmek, paylaşmak, gurur duymak…

Bunlar çoğu zaman sözde kalır. Gerçekte haset, sessiz rekabet ve “ben neden değilim”, ya da “bana ne” duygusu daha baskındır. Üst kesim de bundan muaf değil. Sadece daha kibar bir dil kullanır. “Kültürel mirasımıza sahip çıktık” derken, aslında yıllardır tek başına mücadele eden bir ustanın sırtına yüklenen sembolik bir başarıyı kendi hesaplarına yazarlar.

Özcan Abacı’nın hikayesi tam da bu yüzden eleştirel bir bakışı hak ediyor.

23 Ağustos 2026 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan tebliğle “Talikacı (Seviye 6)” ulusal meslek standardı haline geldi. Yanında yemenicilik, bastonculuk, ebru, tezhip, keçecilik, kalemişi ve kâğıt oyma da var. Haberlerde bu gelişme neredeyse tamamen Abacı’nın “yıllara yayılan emeği”, “sessiz mücadelesi” ve “tek kişilik diplomasisi”dir.. UNESCO Yaşayan İnsan Hazinesi unvanı, “son talikacı” sıfatı, 1/5 ölçekli minyatürler… Hepsi doğru. Ama resmin tamamı bu kadar parlak değil.

Özcan Abacı’nın emeği Edirne için çok değerlidir. Edirne’nin unutulmaya yüz tutmuş bir ulaşım kültürünü minyatürlerle yaşatması, kişisel bir tutku ve sabır işidir. Ancak bu başarıyı “devlet güvencesine alınan miras” diye paketleyip bitirmek, asıl sorunu örtbas eder. Geleneksel zanaatların yaşaması için standarttan fazlasına ihtiyaç vardır. Atölye, çırak, pazar, eğitim, ekonomik teşvik ve en önemlisi, gençlerin gerçekten bu işe ilgi duymasını sağlayacak bir kültürel iklim. İşte Edirne olarak bunları tesis etmezsek, bunlar olmadan Resmî ay Gazete kararı, güzel bir belge olarak kalır.

Başkasının kişisel başarısını paylaşmak zordur. Belki de asıl zor olan, o başarının gerçekten yaşaması için çalışmaktır.

Tebrikler Özcan abi 🧿
Kaynak: Dr. Aydemir Ay

Admin Ali Süzen
Sosyal Medya

Admin Ali Süzen

1953 yılında Edirne'de doğdu. İstanbul Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi mezunu. 11 yılı lise müdürlüğü olmak üzere 25 yıl öğretmenlik yaptı ve 2001 yılında Milli Eğitim Bakanlığı'ndan emekli oldu. Üniversite yıllarından beri hobi olarak çeşitli yerel ve ulusal basında köşe yazarlığı yaptı. İlk kitabı olan 'BAŞARI HİKAYELERİ' 14 Haziran 2018'de yayımlandı.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Bu site istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanır. Yorum verilerinizin nasıl işlendiğini öğrenin.