Prof. Dr. Teoman Duralı Yazdı:Bu Adam Afganlılara Neden düşman?

Bu Adam Afganlılara Neden düşman?

Teoman hocanın aşağıda ki tespitleri bu adamın nefretinin sebebini ele veriyor.

“Benim gördüğüm toplumların içinde en kişilikli millet, Afgan milletidir. Bu millet, İngiliz-Yahudi emperyalizminin gözünde felâket bir dikendir. “Afganistan’ın stratejik konumu var, Amerika oradan Çin’i denetleyecek” lâfları hep ivır-zıvır şeylerdir. Amerika Çin’i, Afganistan’ı ele geçirmeden, uyduyla denetleyemez mi? Afganistan’ı ele geçirmeden, müttefiki olan Pakistan’a gider, oturur ve oradan kontrol eder. Demek ki Afganistan’ın kişiliği önemli bir sorun. Afganlılar, yeryüzünde, Avrupa-Amerikanlılaşmakta en çok direnen millettir. Avrupa-Amerikanlılaşma oranı %5’i-10’u geçmez. Bu oranı da öncelikle silâh teknolojisi, sonra da taşıtlar oluşturur. Ben 1971’de gittiğimde hangi taşıtlar varsa, şimdi ekranlarda gördüğüm taşıtlar aynı; hepsi Nuh Nebi’den kalma. Bunca zaman nasıl bakmışlar, nasıl ayakta tutmuşlar; şaşılacak şey! Silâh ve taşıtın dışında Avrupa-Amerika’dan aldığı hiçbir şey yok. Ben Borneo’nun ormanlarından İskandinavya’ya, Asya’nın ortasından güneyine kadar, hiçbir toplumda bu kadar dirayetle direnebilme gücü görmedim. Şekillerin alınmasına karşı bir direnme var. Kılığı, kıyafeti, yemesi, içmesi, inançları, tavırları; her şeyi muhafaza ediyorlar. Afganistan’a gittiğimde kendimi zaman tünelinde 12. yüzyıla geri gitmiş gördüm. O zaman çok genç olduğum için tam idrak edemedim ama zamanla o memleketi niye o kadar sevdiğimi, orada kalmadığım için niye onca üzüldüğümü anladım. Sonra çok düşündüm; keşke orada kalsaydım, oradan bir kadınla evlenseydim ve orada çalışsaydım diye. Karakterlerine âşık oldum. Bir insan ancak bu kadar direnebilir. Afgan, direncini yalnızca gündelik yaşama düzleminde göstermedi; 20 yıldır savaşıyor. 20 yıl ne demek! Kendi arasındaki çatışmalar da, sanıldığı gibi bir kabile ya da aşiret vuruşması değil, dışarıdan getirilen fikir akımlarına karşı direnme savaşıdır. Bu, İngiliz-Yahudi Medeniyeti’nin kurmaylarına çok aykırı gelen, tuhaflarına giden bir hadisedir.”

Kaynak: Prof. Dr. Teoman Duralı