Hikaye/Zarife Yurt Akbaş Yazdı: Para Dosttan Akrabadan Kazanılır
Para Dosttan Akrabadan Kazanılır
Bakıyorum şu duvardaki diplomaya, bir de babamın hevesle yaptırdığı o yaldızlı tabela “Yüksek Mimar Ayten Ay” yazısına… Babam sanıyor ki mahalledeki bütün müteahhitler, kalfalık yapan amca oğulları, hafriyatçı dayı çocukları dükkanın kapısında kuyruk olacak. “Bizim kız okudu, projeyi ona çizdirelim” diyecekler.
Geçen aylar boyunca ne oldu? Kapıdan geçen akraba içeri girdi, çayı içti, “Hayırlı olsun kızım” dedi, çıktı gitti. Bir tanesinin aklına gelmedi “Şu bizim arsanın çizimini sana verelim” demek.
Sonra kocam geldi bir gün. Yüzünde bir minnet, bir gurur: “Bizim Hasan köyde ev yapacakmış Ayten, bir çiziver be, eline mi yapışır?” dedi. Eline mi yapışırmış… İyi dedim, uykusuz kaldım, santim santim hesapladım.
Temelinden çatısına, havalandırmasına kadar öyle bir proje çizdim ki, ev değil müze mübarek.
Sonuç? Hasan eve bir poşet yollamış. İçinden kocam için pazardan alınmış, iki beden küçük, naylon bir gömlek çıktı. Bir de mesaj yollamış: “Sıvasına kadar detay çizmiş, ustalar sövdü, ne gerek vardı bu kadar ayrıntıya…” Ulan teşekkür bile etmediği gibi bir de azar yedik! Gömlek de kocama olmadı zaten, naylon terletiyor.
Öteki geldi: “Kızım hayrına köye bir kız Kur’an kursu çiziversene.”
Diğeri geldi: “Yenge bizim köye mescit lazım, çorbada tuzun olsun.”
Bir başkası: “Cami projesi var, hayır işi, paranı öte tarafta alırsın.”
Ulan öte tarafa gitmeden ben bu tarafta açlıktan öleceğim! Gönyeyi, cetveli fırlattım attım. Girdim memurluk sınavına, kapağı devlete attım. Maaşım tıkır tıkır yatıyor çok şükür.
Ama asıl komiği ne biliyor musunuz? Şimdi bizim sülaleden kim dükkan açsa ilk ben koşuyorum. Amca oğlu kırtasiye açtı, bütün kağıdı kalemi ondan aldım. Enişte manav oldu, çürük elmaları bile gıkımı çıkarmadan satın aldım.
Kocam geçen gün dayanamadı, “Kızım bunlar senin emeğini bir gömlekle geçiştirdi, sen niye bunlara para saçıyorsun?” diyor.
Ah be kocam… Anlamıyorsun ki. Para dediğin dosttan, akrabadan kazanılır! Yabancı adam sana niye para kazandırsın? Bizimkiler mimar görünce “akraba işi” deyip bedavaya getirmeyi sever, ama dükkan açınca “bizimkine destek olalım” diye parasını basıp alacaksın. Bırak, ben dostluğumu parayla ödeyeyim ki, kimse çıkıp da bana “Senin emeğin bir naylon gömlek eder” diyemesin!
Kaynak: Zarife Yurt Akbaş
- Oğulcan Doğan Yazdı: “Kötüler Kazanıyor, İyiler Kaybediyor!” mu? - Eylül 18, 2026
- İsa Kılıç Yazdı: Dostça…”Din, Yaşanarak Öğrenilir” - Eylül 18, 2026
- Ahmet Şükrü Kılıç Yazdı: Kurtlar Vadisi Pusu, Asıl Selçuk Üniversitesinde… - Eylül 18, 2026
